Rock Teralfene

b_800_600_0_00_images_artikelfotos_augustus2022_Fifties_Fever.jpg

Tot twee maal toe hebben de organisators van Rock Teralfene hun 10 feesteditie moeten uitstellen als gevolg van corona. Anno 2022 was het eindelijk zo ver en met veel trots kon een heel sterk programma op de twee dagen aangeboden worden. Deze keer werd het gratis rockfestival niet gehouden in een grote tent maar gewoon op het kerkplein en grasplein ernaast dat werd omgetoverd tot een gezellige zomerbar onder de bomen.

Naast een vroege DJ set "His Dudeness" stonden 4 bands stonden gepland.

Ramses

Ramses heeft iets ouds, iets magisch maar vooral iets Egyptisch. Die Egytische mythylogie is dan ook nooit ver weg, ook wat hun uiterlijk betreft. Het is dan ook voor enkele bandleden een levensstijl geworden.

Deze band werd te Aalst in 1991 opgericht door toenmalige en huidige gitarist Stefaan Lambrecht destijds gekend als de man achter de Metal groep Axel.  In de beginjaren traden op verschillende lokaties in Belgiën en Nederland op zowel in clubs als festivals. Einde 1997 hield de groep het door ziekte even voor bekeken. In 2016 werd het eerste album en de 4 tracks van de mini CD opnieuw uitgebracht wat later de aanleiding gaf tot een reünie. De interesse voor de band in een nieuw jasje werd al snel groot en tot op heden zo gebleven.

Ramses.jpg

Ramses brengt melodische metal rock. Een optreden is een greep uit het eigen werk door de jaren heen opgebouwd. Na een korte intro ging de ban voluit met "Keep the rock". Opvallend daarbij is de stem van Kurt Verschelden die iets scherp en mythisch heeft en perfect past in het geheel. Frank Deroubaix sleurde ten gepaste tijde mooie, melodieuze gitaarsolo’s uit zijn speeltje en zo hoort het ook. Niet teveel van het goede. Een paar nummers als en "Babylon" steken er bovenuit. Tevens konden we ook genieten van "Hard Time" en het slotnummer "Ramses". Het oog wilt natuurlijk ook wat en dat kregen we met de passende kledij, bijbehorende schmink, gitaren en beperkte licht/vuurshow. De Farao zag dat het goed was.

Oproer

Alhoewel deze groep Vlaamse jongelingen reeds een paar jaar aan de muzikale weg timmeren, een EP op vinyl uitbrachten, vorig jaar in het voorprogramma van Rhea stonden (AB) is daar ons niet veel over bekend. Gesprekken naderhand leerden ons dat zij momenteel werken aan een nieuwe CD. De nummers zouden klaar zijn en de mix gaande. Afwachten is de boodschap dus want deze vijfkoppige spring in ‘t velds hebben ons aangenaam verrast.

Oproer.jpg

Oproer brengt verfrissende, vernieuwende melodieën van eigen hand met een knipoog naar New Wave en houden daarbij een hedendaags karakter in hun songs. Hier en daar hoorden we invloeden van onder andere The Cure. Mag dat toevallig een favoriete groep en genre zijn van ons. Met een niets aflatende energie bracht zanger maar ook de toetsenist hun set en stelen samen het grootse deel van de show. Het plezier en enthousiasme waarmee ze hun set brengen is aanstekelijk en dat sloeg al snel over op het publiek. Een ware verademing zo’n jonge wolven als verrassing op ons bord te krijgen. Niettegenstaande men niet van jarenlange ervaring kan spreken druipt de muzikaliteit ervan af, hun opleiding aan conservatoria zal daar niet vreemd aan zijn. We voorspellen een mooie toekomst voor deze band.

Guy Swinnen band

Deze Belgische pop en rockgod hoeft nauwelijks nog een woord van uitleg. Iedereen kent hem als de frontman van The Scabs met hun vele rock en pophits. Na het overlijden van zijn grootste vriend Willy Willy had hij begrijpelijk een zeer moeilijke periode. Gelukkig kunnen we hem opnieuw aan het werk zien met een vaste band van topmuzikanten. Guy Swinnen schrijft nog steeds nieuwe nummers die men soms kan horen in zijn set, zo ook nu weer. Naast een waaier van eigen oeuvre doorspekt hij zijn optredens met covers van zijn helden zoals John Hiatt, Tom Waits en Depeche Mode. Dat de man met een “Perfectly good guitar”,  een muzikant in hart en nieren is kon Teralfene zelf ondervinden en schreeuwden mee met  "I Need You", "Liquor Store" en "Hard Times".

Guy_Swinnen.jpg

Als laatste band van een rockfestival heb je iemand nodig die de boel op stelten kan zetten en dat is:

Fifties Fever

Fifties Fever is met hun Rockabilly stijl niet echt een rockband maar een festival op grootse wijze afsluiten dat kunnen ze als de besten. Jong en oud kon dan ook op het Teralfen kerkplein meedansen en volop genieten van deze hip shaking music. Met steaming rock’n’roll , twist en surf wist zangeres Hilde Mrs Beast met haar grotendeels vrouwelijke band menige beentjes in beweging te krijgen. Onweerstaanbare hits uit de jaren 50-60 van Carl Perkins, Elvis Presley, Stray Cats ,Wanda Jackson, Bill Haley, Johnny Burnette, Eddy Cohran die tot hun volle recht komen met een ritmische back-up band op contrabas en gitaar. Voor de heren onder was er ook nog een aangename verrassing in de vorm van een meedansende vrouwelijke stripper. Fifties Fever is met stip één van de beste rock’n’roll afsluiters die we ooit zagen. Het was dan ook jammer te horen dat de groep door omstandigheden ermee stopt. Slechts een handvol gigs staan nog op de agenda dus voor de geïnteresseerden snel even naar de website.

De tweede en laatste avond van Rock Teralfene typeerde zich door de geweldige bands en dito sfeer. We mogen met en gerust hart zeggen dat deze jubileum editie een geslaagde versie was met dank aan de organisatoren.

Klik op de video voor een fotoreportage

Artikel en foto’s: Marc De Clercq