Bleenies and Blockheads

b_800_600_0_00_images_artikelfotos_april2022__MDC1963_Groot.jpg

Janez Detd, een Belgische punkrockband, ontstaan midden de jaren negentig en vooral gekend door hun energieke punkpop, skatepunk en punkrock live optredens, meermaals doorspekt met een skaritme. Hun eerste Maxi CD Dignity And Teeth verscheen al gauw op het indertijd bescheiden, platenlabel Green Leaf Records waar men ook The Gwyllions leerde kennen. Enige tijd later vond “Jane’s Determined” een nieuwe thuis bij Scream Records wat resulteerde in het album Bleenies and Blockheads. Nog later zou de groep opnieuw veranderen van platenlabel en verder in zee gaan met Cabalero/Virgin.

Ondertussen timmerde de band ook goed aan de festivalweg. Niet de minste festivals staan op hun cv. Dat zijn onder meer Dour, Pukkelpop, Rock Werchter, Suikerrock, Marktrock, Lokerse Feesten, enz. Door hun gekende live optredens en uitstekende albums won Janez Detd verscheidene TMF awards: Meest belovende artiest, Beste Rock en Beste Album “Anti Anthems”.

In 2011 maakte de band een "tussenstop" in hun carrière en schakelden over van muziekstijl naar Ska en reggae. Frontman Nikolas Vanderveken liet zich hierbij omringen door een tiental muzikanten. Zo ontstond JD CirCo dat eveneens vele festivals onveilig maakte.

Janez Detd kende in zijn levensperiode een goed aantal wijzigingen maar de harde kern bleef. Het hart, de drive en vriendschap met de ex-leden bleven ook. Zo ziet men die nog regelmatig terugkeren als gast of volwaardig lid. In 2019, net voor de corona lockdown vierde de band op een toch wel unieke manier hun 25 jarig bestaan in de Brielpoort te Deinze https://www.cultuurinbeeld.be/index.php/front-backstage/2475-het-verhaal-van-25-en-25-000.html

Zowat een jaar terug kondigde Janez Detd, ondanks corona onzekerheden hun nieuwe show aan, volledig gebaseerd op het album “Bleenies and Blockheads” uit 1998. Bleenies staat voor “aardappelpannekoek" en blockheads is een benoeming voor een persoon met zeer laag gezond verstand. Het album Bleenies and Blockheads mag men met rede een Belgisch cultalbum noemen waar velen indertijd zichzelf en nu nog steeds met verenigen. Uit dit album kwam ook de de groep hun eerste hit “Beaver Fever” alsmede de door het publiek zeer gesmaakte nummers “Saturday” en “Dorkshire”.

De nieuwe show “Bleenies and Blockheads, Rewind Show” is eigenlijk het volledige album live opgevoerd maar dan in aflopende volgorde (vanaf het 13e nummer naar het eerste nummer toe) dit allemaal aangevuld met later hitwerk. Noem het geen reünie of comeback maar gewoon een verderzetting van wat we al jaren doen: knallen samen met onze fans. Zo vertelde frontman Nikolas Vanderveken ons.

Oude vrienden

b_800_600_0_00_images_artikelfotos_april2022__MDC1926_Groot.jpg

Om het pad te effenen en de zaal op te warmen nodigde Janez Detd hun vrienden van weleer Gwyllions uit. De Gwyllions is een punk skate band afkomstig uit Kontich. Ook zij timmeren reeds een hele tijd aan de weg en hebben een drietal albums Facedown, Idiosyncracy, Bawling op hun naam staan. De muziekstijl kan en best omschrijven skate en rockpunk met een melodieus soms ruw tintje. Een knipoog naar NOFX en Pennywise is nooit ver weg.

De eerste tonen maakten het meteen duidelijk, het gaat hier stevig worden en dat deed het ook. Zanger gitarist Dimitri Vinck (oud Janez Detd lid) gaat meteen stevig van start met een greep uit het eerste album. Goed uit de klauwen gewassen en makkelijk te kauwen punk. Het onbekende in deze set maakte ons blij en dat toont het vakmanschap en plezier van de band. Zoals het bij goede punksongs hoort waren ze kort, krachtig en werden perfect afgesloten. Een mooie verrassing was het stevig doch kort instrumentaal nummer. Je verwacht het niet maar is best leuk een tussendoortje.

Gwyllions sloot af met een eigen bewerking van de Beach Boys hit “I can hear music” waar de roadies ook de nodige zang assistentie verleenden. Een waardige afsluiter.

De bandleden zijn Dimitri Vinck (leadzang en gitaar), Kris Willems (bas), Redgy Peeters (drums) Tom Willemijns (gitaar, backing vocals)

b_800_600_0_00_images_artikelfotos_april2022__MDC2074_Groot.jpg

Goeie wijn behoeft geen krans.

Het was niet de eerste keer dat Janez Detd in de iconische zaal de Vooruit in Gent te gast was. In 2015 richtte een fan een facebookgroep op die 3000 likes haalde en zodoende Janez Detd “dwong” een reünieconcert te spelen. Het was een blij weerzien dat bleek naderhand.

Janez Detd weet altijd iets extra toe te voegen aan hun optredens. Zo begon het optreden met veel vrouwelijk “geweld” korte rokjes, losse bloesjes en verleidelijke billen.

Meteen voluit, dat is de leuze van Nikolas en zijn kompanen en we hebben daar geen bezwaar tegen. Kung Fu VS ToFu de opener onmiddellijk gevolgd door Beaver Fever. De snelheid zat er meteen in. De moshpit wachtte ook niet af en ging tevens voluit. Keer op keer verbaast het me hoe deze Belgische cultband zijn publiek bespeelt. De energie en gedrevenheid die ervan uitgaat is aanstekelijk, stilstaan is zo goed als onmogelijk. In het eerste deel van het optreden werden enkel de 13 nummers uit Bleenies and Blockheads gebracht waarbij het opviel dat zowel jong als oud de teksten heel goed kenden. Opvallend is ook dat de groep iedere keer opnieuw kiest voor een soort thema. Deze maal werd de kleur groen op velerlei manieren geprojecteerd, best leuk.

Het tweede deel ging zo mogelijk nog een versnelling hoger. Om de nummers zo getrouw mogelijk te spelen werd iedere keer met muzikanten gewisseld naar de originele bezetting van toen. Een sjiek gebaar dat de geest en denkwijze in de band typeert.

b_800_600_0_00_images_artikelfotos_april2022__MDC2260_Groot.jpg

Alle vuisten trouw in de lucht met “Raise your fist” gevolgd door Alright en Breaking the waves. Gekleurde lichtballonnen met veranderende kleur vlogen door de lucht gelukkig vloog nog net het dak er niet af. Het is opmerkelijk hoe goed het publiek op de verschillende songs reageerde waar zanger Nikolas Van Der Veken als geen ander gebruik van weet te maken.

Toen de Mano Negra cover "Mala Vida" weerklonk kregen we toch wel eventjes schrik van het dak. Mooi hoe Janez Detd een punkrockdraai aan dergelijk Latijns-Amerikaans nummer geeft getuigd alleen maar van kwaliteit en inzicht. Als voorlaatste kregen we hun allergrootste hit Take on me. Is er iemand die die niet kent en daarbij niet uit de bol gaat?

Nog even wat persoonlijke dankwoorden aan het publiek van Nikolas you, and you and you and you and you and you gevolgd door de enige waardige afsluiter My Life My Way en alle in koor op het refrain  I wanne live the live I fucking want to - Nothing you say can change how I feel

En toch, toch hadden we nog één ding te goed en dat wisten velen. De hele zaal brulde als laatste samen met Nikolas "We are a poprockband wo ho, this was a poprock show you know"

Hoe kan een mens nog rustig gaan slapen met dergelijk refrein in z'n hoofd?

De band

Nikolas Vanderveken: zang, gitaar

Bram Steemans: drums

Gitaren (afwisselend) Tim Toegaert, Wim Vanhenden

Basgitaren (afwisselend) Bob Haentjes, Thomas Maes, Joeri Van Vaerenbergh

Keys: Gunter Callewaert

 

Klik op de video voor een fotoreportage

Music by Tiny Legs Tim

Artikel en foto’s: Marc De Clercq