Een eiland in het duister

b_800_600_0_00_images_artikelfotos_september2021_Dirk_vreys.jpg

In Vlaanderen, meer bepaald te Langerbrugge ligt langs het kanaal Gent-Terneuzen een eiland. Al is dat niet helemaal waar meer noemt met het  nog altijd “Het Eiland”. Op dit eiland werd 3 jaar terug  het muziekcafé de Crossover Music Pub gebouwd dat op korte termijn een benijdenswaardige reputatie kreeg.
Afgelopen zaterdag deed The Crossover Music Pub opnieuw die reputatie opnieuw alle eer aan en dit met een uiterst gesmaakt optreden van een The Cure tribute band genaamd The obsCURE.
Velen onder ons kennen wellicht de in 1978, als “The Easy Cure”, opgerichte New Wave en Postpunk band The Cure. The Cure met als grote drijfveren zanger Robert Smith (gekende spinnenkop) en bassist Simon Gallup. Hun muziekstijl kan niet onder één noemer geplaatst worden maar behoort tot de voornaamste jaren 80 stijlen zoals New Wave, Postpunk en Ghotic Rock. Muziek die aanleunt bij de toenmalige Joy Division, Siouxie & The Banshees en zo meer. The Cure was één van de meest invloedrijke bands uit die tijd en toeren anno 2021 na meer dan 40 jaar nog steeds.

b_800_600_0_00_images_artikelfotos_september2021_The_obsCURE.jpg


There’s no Cure for The Obscure
Al 7 jaar weet deze tribute band uit de Kempen, Oost Vlaanderen en het Waasland als geen ander het repertoire van the Cure tot in de details live on stage te brengen. Dit niet alleen in ons hele land maar ook in Nederland, Duitsland en Luxemburg zowel in muziek clubs, kleine zalen als op grotere festivals.
Een optreden van The obsCURE is gekend voor een nostalgische trip naar de 80's en 90's. Niet in het minst de sound en zang van Dirk Vreys maar tevens de visuele effecten doen je vergeten dat hier eigenlijk niet de “echte” voor u staan.


De show startte met een korte aankondiging waarna we als eerste” Shake dog shake” hoorden. Al gauw kwamen ook de meer gekende hits “Boys don’t cry” (eerste single 1979), “Pictures of You” en een ingekorte versie van “Friday I’m in love” zodat het warme  Cure gevoel ons overdonderde.
Zanger Dirk en zijn kompanen wisten moeiteloos het toch verwende Crossover publiek te overmeesteren en trakteerden ons verder schaamteloos met  “Just like Heaven “ en “Never enough” dat wel helemaal klopte. Van zo’n show krijg je niet genoeg van. Na een korte pauze mochten we nog verder genieten van “Let’s go to be”( te vroeg), "Saturday night en als laatste “A forest” met prachtig uitdeinende bas op het eind. Subliem gewoon. We schreeuwden om meer en ja hoor we kregen meer. Wat ons betreft is "Lullaby" het allermooiste The Cure nummer. Goosebumps, gewoon echte goosbumps.  Naast de voortreffelijke prestaties van elk van de bandleden mag men zeker niet  het opmerkelijk optreden van Dirk’s zoon Jarne niet vergeten. Een jeugdige twintiger die zich op zeer korte termijn heel goed in deze band integreerde en zich vooral lekker voelt bij deze muziek. De foto's tonen dit dan ook aan. Jammer dat de visuele beelden niet mogelijk waren op deze locatie al deed dat niks af aan de pret die we hadden.  

b_800_600_0_00_images_artikelfotos_september2021_Benj.jpg


Er zijn te weinig superlatieven om te beschrijven wat deze Vlaamse band die avond bracht. Een tributeband die heel hoog scoort. Met zekerheid één van de beste optredens die we dit jaar zagen.
Ook waren er uiterst lovende woorden van de toch talrijk aanwezige muzikanten en dat wil toch veel zeggen.
The band
Dirk Vreys: zang
Wim Kempenaers: gitaar
Roel Vekeman:gitaar
Jarne Vreys: basgitaar
Steph Van Uytvanck: keyboard
Richard Scheeper: Drums

Music by Viktor Puype


Voor een fotoreportage klik op de video.
Artikel en foto’s: Marc De Clercq