De allerlaatste keer en dat doet zeer.

b_800_600_0_00_images_artikelfotos_mei2019_Feestpaleis_Bennie.jpg

Op zaterdag 26 april waren we met gemengde gevoelens te gast in “Het Feestpaleis” te Beervelde. Triest omdat het gedaan was en er nooit meer zou komen wat ooit voor velen hele mooie herinneringen oprakelt. Blij omdat dit geen beter afscheid kon zijn.


Het Feestpaleis te Beervelde was bijna een eeuw bekend in Vlaanderen en ver daarbuiten. Door de tientallen jaren heen hebben honderden koppels elkaar er gevonden en dit zal voor altijd in hun geheugen blijven bestaan. De bijnaam Boerenpaleis staat in ons geheugen gegrift maar zeker Patrick’s ludieke antwoord daarop: "Indien al onze vrouwelijke klanten boerinnen zouden zijn word ik met plezier boer".


Een kort overzicht over deze  feestzaal :
In 1927 opende het Feestpaleis voor het eerst zijn deuren. Een naam die tot op heden zou blijven bestaan. Het gebouw heeft in zijn leven een rijke en gevarieerde geschiedenis meegemaakt. Zo  was het zowel theaterzaal, cinema, danszaal en zo veel meer. De meesten zullen het Feestpaleis herinneren als danszaal vanaf midden jaren 50 onder enkele varianten.
Begin 2001 werd het Feestpaleis getroffen door een verwoestende brand. Ook de gekende muurschilderingen werden daarbij volledig vernietigd. Tot grote vreugde van vele feestvierders kon een volledig vernieuwd Feestpaleis 9 maand later opnieuw zijn deuren openen. Een Huzarenstuk.
Tijden veranderen, de jeugd zoekt zijn vertier op andere manieren en zo moest het Feestpaleis na 90 jaar zijn deuren sluiten. We wensen dan ook in naam van iedereen de familie Gansbeke te bedanken voor de tientallen jaren van plezier, liefde en vreugd die zij voor ons mogelijk maakten.

 

BM.jpg


Op 26, 27 en 28 april plande Erfgoed Viersprong een afscheidsweekend. Een weekend dat bestaat uit een praatnamiddag , fluo schilderen (met lichtgevende verf) voor kinderen, een doorlopende tentoonstelling met oude foto's, affiches en krantenknipsels. Bezichtiging van het gebouw met de vele muurschilderingen. Verder is er ook te genieten van de live uitzendingen van de plaatselijke evenementenradio VROB.
De nieuwe eigenaar Peter Vermeulen, zaak voerder van Con-Struct bvba te Lochristi, wil met respect en gevoel voor het gebouw het bestaand karakter behouden en ombouwen tot unieke woongelegenheden en lofts. Een onderneming waarbij ook de gekende voorgevel blijft bestaan.


De allerlaatste keer dus. De allerlaatste keer dat er ooit een liveband komt optreden en men nog eenmaal de Feestpaleis sfeer kan opsnuiven.
Wij gaan niet alleen voor het aangekondigde en plaatselijke “Bluesy Muloosy” maar zeker ook voor het sentimentele en verbondenheid aan het pand. Tenslotte leerde ik hier mijn wederhelft kennen.


Een eerste aangename verrassing was kwam er met het onaangekondigde voorprogramma. Jammer dat we de 20 min durende set van pianist met trompetspeler hebben gemist. Net op tijd om een tweede voorprogramma te aanschouwen. Men in black zo noemt dit zeer jeugdig zestal zich die voor het merendeel uit spruiten van Bluesy Muloosy leden bestaat. Men in black zijn alles behalve een boysband, ze rocken oerend hard en dit ondanks hun leeftijd. “Song 2”, “Nothing else matters”, “lean on me”, “Snow”, “ Feeling good” en “Smells like teen spirit” is een greep uit hun korte maar stevige set. Prachtig ruig gitaarwerk, mooie synths en een verbluffende sterke stem van de “kleinste” van de bende. Heel erg knap, mijn kans op hart- en vaatziekten verminderd hiermee aanzienlijk. De muziekschool van Lochristi zal hier ook wel ergens voor iets tussen zitten.

 

Men_in_black.jpg


En dan eindelijk Bluesy Muloosy, een twaalfkoppige band met zijn wortels vergrendeld in de muziekschool van Lochristi. Een band die ontstaan is in een niet zo ver verleden. Vijf blazers, 3 gitaren, keys, drums, een zangeres en een zanger, da’s niet mis. Het moet zowat de vierde keer zijn dat we deze band mochten aanhoren en het is iedere keer weer een plezier hen te horen. Een dergelijke bezetting geeft je natuurlijk de mogelijkheid om een volle en warme sound te creëren en dat doen ze ook met volle overtuiging. Bluesy Muloosy opent met “Let me entertain you” van Robbie Williams. De toon is gezet. Onmiddelijk volgen in sneltempo  “Son of a preacher man” (Dusty  Springfield), “Don’t wanna dance” (Eddy Grant),” Hooked on a feeling” (Jonathan King), “I need a dollar” (Aloe Blacc), “Superstistious”  (Stevie Wonder), “I’m a believer” (The Monkeys), hier een daar een krijgen we prachtige slow en het zeer strakke  maar wondermooie “Sweet Child of mine” (Guns and roses). Daarna gaat het ritme opnieuw omhoog ditmaal met meer hedendaagse muziek: “Can’t stop the feeling”,” Uptown funk”, “Happy” en “I need never get old”.

MB_band.jpg


Soulfull, funky grooves en een boel klassiekers, een veelzijdig repertoire,  we krijgen het allemaal voorgeschoteld. Met een enorme dynamiek Zangeres Aline en zanger Simon tillen de songs ook visueel naar een hoogtepunt. Heel even wanneer Simon voluit gaat denken we dat Frank Sinatra weer verrezen is maar dat kan toch niet of wel?

Aline_en_Simon.jpg

Af en toe springt men dan nog eens met zijn twaalven in de lucht, sportief zijn ze dus ook. De aanstekelijke , eigentijdse en strakke  bewerking van de nummers slaat duidelijk aan bij het publiek en zorgt voor een euforische ambiance.
Dat er heel wat jong en jonger talent zit in Lochristi en omgeving zullen ze in het Feestpaleis geweten hebben.

Klik op video hieronder voor een fotoreportage

Foto Feestpaleis: Bennie Vanderpiete
Artikel/foto’s: Marc De Clercq

0
0
0
s2smodern