Front- & Backstage

Imagine no Lennon or no Beatles.

Jean_Bosco_Safari.jpg

Jean Bosco Safari is een singer/songwriter maar vooral een uitstekend performer. Voorheen gekend als "Kid Safari" maar gaat tegenwoordig verder onder zijn oorspronkelijke Rwandese naam "Jean Bosco Safari". Geboren in Rwanda werd hij op zesjarige leeftijd onder de naam Johan Vijdt geadopteerd door een echtpaar uit Merksem. Eind jaren zeventig werkte Jean ook als striptekenaar bij Studio Vandersteen aan oa de albums van “Bessy" maar zijn muzikale ambities waren sterker.

Imagine_no_Lennon.jpg

De muzikale revolutie uit de jaren zestig, met onder andere The Beatles en The Rolling Stones, die vanuit het Verenigd Koninkrijk overwaaide, zorgde ervoor dat Jean al snel de muziekmicrobe te pakken kreeg. Eén van zijn grootste voorbeelden is dan ook John Lennon, een visionair en mysticus, zoals hij zelf verkondigd. Het is dan ook niet verwonderlijk dat deze muzikale duizendpoot met zijn project “Imagine no Lennon” een eerbetoon brengt aan  deze grootheid en zijn kompanen die verantwoordelijk waren voor een belangrijk deel van de popgeschiedenis uit de jaren 60 en 70.

Kid Safari bracht zijn eerste CD WOW uit in 1991 en heeft ondertussen een zevental op zijn naam staan waaronder één compilatie CD  “Het beste van Kid Safari”. Ondertussen heeft Jean Bosco Safari nog een aantal projecten gaande waaronder “Private Revolution”, “Sounds Of Soul” en “Tune Your Team To Music”

JB.jpg

Wij waren te gast in een verregend Kandelpark te Deinze voor het laatste Engie/Palm Parkies festival aldaar. Na Jean’s gebruikelijke openingsbabbel kregen we voor het eerste deel “Working class heroes” en een resem Beatles/Lennon nummers “Rain”, “Come together”, “I feel fine”, “Jealous guy”, “Instant karma”, het voor Yoko Ono geschreven “Woman”.  “Power tot he People” uitgebracht na de scheiding met The Beatles met zijn toenmalige nieuwe band Plastic Ono Band.

Het tweede deel werd zo mogelijk nog meer Beatles gericht natuurlijke met de nodige bindteksten van Jean die er wel altijd een informatief verhaaltje aan breide. Men waande zich wederom in de jaren zestig met “Strawberry Fields”, “Lucy in the sky”, “Ticket to ride”, het ongelofelijk mooie “Mother” en zo veel meer parels uit onze jeugd. Afsluiter was “Twist & Shout” en toen, ja toen kregen we gelukkig nog enkele bisnummers “All you need is Love” en misschien wel Lennon’s allermooiste song “Imagine”. De manier waarop Jean Bosco Safari en kompanen een dergelijke hommage brengen is hartverwarmend. Na meermaals de tip gekregen te hebben waren onze verwachtingen dan ook hoog en kunnen niet anders besluiten dat die meer dan verwacht zijn ingelost. Met een loepzuivere stem, harmonieuze zang en snaarstrakke begeleiding ontvingen we van Imagine No Lennon een pracht van een optreden, eentje die we niet snel zullen vergeten.

Ben_Crabb.jpg

Je kunt het niet verzinnen maar terwijl we dit schrijven klinkt “With a little help from my friends” op de radio. Zijn hier duistere krachten actief?

 

Jean Bosco Safari (leadzang & gitaar) laat zich begeleiden door een summum aan muzikanten

Ben Crabbé - drums & backing vocals

Steven Mintjens - keyboard

Marc Van Puyenbroeck (Marco Rosso) -  bas

Chris Peeters – gitaar & backing vocals (geen David Piedfort deze keer)

 

Klik op de videolink hieronder voor een fotoreportage

 

Artikel en foto’s: Marc De Clercq

0
0
0
s2smodern

Guy Swinnen op Bruudruusterrock

GS_band.jpg

Wat eindelijk eens een rustig zaterdagavondje zou worden na het Gentse Feesten geweld en parkconcerten draaide toch even anders uit. “Hey” jullie gaan toch mee naar Guy Swinnen op Bruudruusterrock klonk het aan de telefoon. De trigger die ons doet opveren uit de luie zetel. Gelukkig is het bij de deur en er nog net tijd genoeg.

Guy Swinnen en band  stonden vrij vroeg geprogrammeerd omdat ze ’s avonds laat nog eens hetzelfde moesten overdoen in Tongeren. “On the road” noemen ze dat. Op een volgeladen plein rond Oostakker kerk arriveren we net op tijd om de aftrap mee te maken, de sfeer zit er onmiddellijk in. Wat ons opvalt is wanneer je Guy Swinnen en band ziet er een gemis is, het gemis van één iemand namelijk Willy Willy. De naam Guy Swinneband zegt eigenlijk alles. Het zal echter nooit meer hetzelfde zijn zonder Willy Willy. Begrijpelijker wijze hoor je Guy hier en daar over zijn compadre enkele woordjes zeggen en tevens draagt hij een song op aan zijn levensvriend.

Guy_Swinnen.jpg

Guy Swinnen  en band brengen zowel eigen songs (The Scabs en Guy Swinnen) als covers. Zo hoorden we een op zijn minst opmerkelijke versie van Depeche Mode’s “Personal Jesus”, heel mooi dit. Verrassend ook was “Handle with care” van The travelling Wilbury’s en het Woodstock nummer The Weight -The Band. Verder werden we nog verwend met “Time”, “Nothing on my radio”, “One for the road” (voor de dronkaards) en als laatste "Hard Times".

In zijn bindteksten zegt Guy af en toe wel eens iets over de komende song, hoe die ontstaan is maar ook het waarom ze die brengen. Interessante weetjes al denkt hij dat de hippies niet meer leven, mis poes we zijn er nog steeds. Een ode aan Willy Willy werd gebracht met de enige Scabs song die ooit door Willy Willy werd gezongen maar de naam van dat lied ontgaat ons nu.

b_800_600_0_00_images_artikelfotos_juli2019_David_Piedfort.jpg

Guy Swinnen laat zich ondersteunen door een kern van uitstekende muzikanten. Die gekende gezichten zijn Marcus Weymaere op drum, David Piedfort op gitaar en Bart Buls op bbbas.

 

Klik op de videolink hieronder voor enkele sfeerfoto's

 

Artikel en foto's: Marc De Clercq

0
0
0
s2smodern

Het ijzer smeden wanneer...

Magnetica.jpg

Onze benen zijn nog niet gerecupereerd van de Gentse Feesten en ze worden alweer zwaar op proef gesteld. Hoe men het muzikaal ijzer moet smeden wanneer het heet is bewees men opnieuw in Oudenaarde tijdens de laatste dag van de 2019 Brouwerijconcerten aldaar.

De vijfde dag van deze zomerreeks tribute concerten  stond in het teken van rock, stevige rock. Na Look Sharp (Roxette), Nutbush (Tina Turner), A-Muse (Muse), Prozak (De Kreuners)  bracht de organisatie een goede brok heet metaal naar de binnenkoer van de brouwerij, meer bepaald de tribute band Magnetica.  

Kevin.jpg              

Magnetica is een tribute band van het immens populaire Metallica. Ontstaan in Aalst anno 2009 kende deze band een paar  bezettingen en leidde uiteindelijk de dag van vandaag  tot een sterker team met een drive voor professionaliteit en perfectie zowel in hun muziek als shows. Magnetica kreeg  verdiend de onderscheiding Best Metallica tribute of the Benelux, een hele eer.

Hoogwaardigheidsbekleders  en prominenten met metaalglans stonden vooraan om iets meer dan een glimp op te vangen van deze bijzondere ijzersmeders. Bijna twee uur worden we verhit  met  klassieke en nieuw Metallica werk. "Fade to black”, “Master of puppets”, Blackened”, Battery”, “One”,  “Enter Sandman”, “Whishy in the jar” (Thin Lizzy cover), “Hit the lights” en als laatste “Seek & destroy”. We misten toch wel hun superhit “Nothing else matters” al was het maar als rust pauze zeg maar. Jan en Piet publiek reageerde zowat hetzelfde (met verplichte moshpit) als bij a real Metallica optreden mede door de pyrotechnische elementen die verwerkt werden in de show.

Leden band zijn: Kevin Spruyt (leadzang/gitaar), Nessim Sakka (gitaar), Tomas Wellekens (bas), Sven De Bruyne (drums).

 

Klik op de videolink hieronder voor een fotoreportage

 

Artikel en foto’s: De Clercq Marc

0
0
0
s2smodern

Gentse Feesten dag 10

Killer_Queen.jpg

Op deze laatste dag van de Gentse Feesten planden we slechts drie groepen in onze namiddag en avond. Het is deze week meermaals gebleken dat plannen maken en opvolgen ons niet zo best lukt. Niet geheel tegen onze zin.

Allereerst wilden we om 16.00 op de Korenmarkt meer bepaald naar Stunning Suzy. Het is altijd een beetje thuiskomen in Gent hoorden we bij aankomst, Joep de bassist, van de band zeggen. Meer dan een half decennia staan ze hier op onze Gentse podia en dat kan maar één ding betekenen. Ze zijn steengoed en ze komen graag terug. Stunning Suzy is een classic rock coverband afkomstig uit zuidoosten van Nederland. Met een niets aflatende energie beuken zangeres Karin Hoeben en band op de Korenmarkt in maar wij zijn niet van een kleintje vervaard en is voor ons een makkie. Tenslotte zijn we Gentenaars, niet? Op het menu stonden overbekende hits van "Lets Zeppelin", "Deep Purple", "Uriah Heep", "The Rolling Stones", "The Sweet", "The Who", "Joe Walsh" en zo verder. Heel wat top rocknummers en moet het mag gezegd zijn, Stunning Suzy doet dit met een verbazende precisie en gedrevenheid. We misten wel de 2e gitarist Bryan Bos dit jaar. Ook toetsenist Joris Janssen is er niet meer bij en maakte plaats voor Ray Groothuis op Hammondorgel. Iets wat de band extra mogelijkheden geeft. Denk bvb maar aan Deep Purple nummers. Het was Ray’s vuurdoop met Stunnig Suzy, eentje die zeker geslaagd mag genoemd worden. Naast zangeres Karin Hoeben zagen we ook haar man Gijs (gitaar), Joep Vullings (bas), Niels Van Lierop (drum) en nieuwkomer Ray Groothuis. Een perfecte band voor een rockfeestje.

Stunning_Suzy_2.jpg

Een band die we zeker wilden zien, voornamelijk omdat we nogal Johnny Cash fans zijn, was The Man in black. Je begrijpt het al The Man in black is een Johnny Cash tribute band en brengt uitsluitends liedjes van deze laatste maar ook van June Carter diens vrouw. Normaal is deze tribute band slechts een trio maar voor deze gelegenheid op het St Baafsplein werd de band bijgestaan door contrabassist Karel Algoed en drumster Annebelle Dewitte. De diepe warme stem van Geert Bouckaert ligt we heel dicht bij die van Johnny Cash. Ook de typische Cash geluiden op zowel elektrische als akoestische gitaar zijn er allemaal aangevuld door zangeres Charlotte De Mey die de rol van June Carter voortreffelijk op zich nam. Tussendoor staat Geert zichzelf ook nog eens bij op mondharmonica.The man in black brengt een overzicht van de carrière van de één van de grootste countryzangers met een twintigtal hits. Alleen jammer dat onze favoriet “Hurt” en één van Cash’s laatste hits er niet tussen zat. Verrassing achteraf in een gesprek met zanger Geert Brouckaert dat hij op de Muide woont en ze hem wel eens “de Johnny Cash van de Muije“ durven te noemen. Bij de één is het een beetje thuiskomen, bij de ander een thuismatch. Het moet hier toch goed zijn in Gent.

Man_in_black.jpg

Door enkele toevalligheden werden de plannen omgegooid en  bleven we op St Baafs voor de “next act” Lapdogz genaamd. Lapdogz is een nevenproject zeg maar van Gents muzikant/entertainer Kurt Burgelman meest gekend van Biezebaaze en Partie Party. De band zou ongeveer anderhalf jaar terug ontstaan zijn en telt nu vijf topmuzikanten. Na eind vorig jaar hun première in theather Scala gevierd te hebben brachten ze een half jaar terug een eerste  CD “In living color” uit. Lapdogz brengt, zoals ze zelf zeggen, Engelstalige pop rocksong met een hoek af maar daar zijn we niet echt akkoord mee. Volgens ons is die hoek er nog steeds aan in die mooie rocky songs wanneer we naar de CD luisteren.

Lapdogz wisselt gekende covers af met eigen werk. "Sweet home Alabama", "Sweet child of mine", de eerste single “Barcelona” kwamen al snel aan bod waarna we ook konden geniet van Twoo Evils. Een aparte bewerking van de The Police song “Roxanne” en misschien was hier wel “een hoek af” maar toch mooi. Een door het publiek duidelijk gesmaakt optreden. De bandleden naast Kurt Burgelman
waren Katleen Van den Bossche (zang), Tom Kullmann (gitarist), Gunther "Gunnie" Callewaert (Hammond orgel) en Jen Bernon  (drum).

Lapdogz.jpg

Als laatste en zeker niet de minste van de dag was de uit Engeland overgekomen Queen tribute band. Killer Queen genaamd. Dat dit hun derde optreden op het Sint Baafsplein zal wel niemand verbazen en we vragen ons nu reeds af hoe het zit met volgend jaar omdat ze in 2020 hun 20 jarig bestaan viert. Killer Queen omschrijven is niet moeilijk, ze zijn zowat de beste Queen tribute van gans Europa en toeren dan ook van het ene land naar het andere. St Baafsplein kreeg wat het ervan verwachtte. Een wervelende show met de meeste hits op een plateau aangeboden, soms een medley van enkele hits, soms de hits apart. De band probeert en slaagt erin de werkelijkheid zoveel mogelijk te benaderen zowel op visueel als muzikaal gebied. Echt top en een waar genot om zoveel favoriete Queen songs op dergelijke wijze in een non-stop show mee te maken. En toen, toen gingen we naar huis met “We are the champions” dat bleef nazinderen.

Klik op de videolink hieronder voor een fotoreportage

Artikel en foto’s: De Clercq Marc

0
0
0
s2smodern

Gentse Feesten dag 9

Prima_Nocta.jpg

Op de voorlaatste dag van de Gentse Feesten lopen we met natte voeten rond en we zullen niet alleen geweest zijn. De kots van afgelopen dagen zal nu ook wel weggespoeld zijn. Deze dag stond meer in het teken van schuilen voor onze apparatuur dan zoals gewoonte rond te springen om het ideale shot te zoeken.

Gewapend met de paraplu in de ene hand en camera in de andere en in de gietende regen waren we net op tijd voor het eerste nummer van Checkpoint Charlie, gelukkig. Ondanks dat deze groep slechts een paar jaar geleden ontstond zijn ze goed op weg een gevestigde waarde te worden. Show en muziek, passen perfect bij elkaar. Met een nooit afnemende energie brengt Checkpoint Charlie hun show maar "sterven" toch een beetje op ’t allerlaatst op het podium. Het mag wel iets harder zijn soms en dus is het gitaarwerk van de enige echte Bart Peeters nooit ver weg. Manusje van alles Bart Rens zingt de sterren van de hemel en heel even hebben we gedacht dat hij het ook kon doen stoppen met regenen. Gitaar, keyboard en stem zijn de voornaamste. We mogen natuurlijk ook drummer  Uli Van Obberberghen en Gunther Gerlo, de drijvende krachten acht de band niet vergeten. Tophits van “The Police”, “U2”, “Green Day”, “Pear Jam”, “Editors”, “Coldplay”, “Depeche Mode”, “Muse” (Knights of Cydonia) waarmee ik deze morgen opgestaan ben. Allemaal kei leuke meezingers met slechts één enkele “ rustpauze” werden zonder genade in het publiek gegooid. Dank U Charlie.

Checkpoint_Charlie.jpg

Na de hongerigen gespijsd te hebben konden we slechts korte tijd op Sint Veerleplein vertoeven alwaar een bijzonder trio MPEG de boel reeds goed aan het opwarmen was. Bijzonder voor ons is onder meer hun repertoire waarmee Geert Faes en zijn vrienden het publiek bekoren. Naast een aantal Franse nummers van Michel Fugain, Edith Piaf, France Gall, Anne Marie David hoor je ook Billy Joel, Ed Sheeran, Bill Withers, Joe Jackson, Vaya Con Dios, André Hazes jr maar wat ons het meeste aanspreekt is "This ole house" gekend van Shaking Stevens. We hebben geen idee waar de naam MPEG vandaan komt staat maar zullen dit in de toekomst zeker nog vernemen. Smoelentrekker van dienst Geert Faes weet als geen ander de massa gek te maken met zijn benenwerk op piano. Naar verluid werd dit optreden heel erg gesmaakt en kende een climax naar het einde toe. Jammer genoeg waren we toen reeds bij de volgende band aanwezig.

MPEG.jpg

We dachten eerst dat het niet mogelijk zou geweest zijn om Prima Nocta voor onze lens te halen met geopende paraplu’s en opeen gepakte massa maar een buitenkansje bood zich aan en dus…

Prima Nocta is een zestal rechtstreeks overgewaaid uit de middeleeuwen. Zij combineren in hun acts (want dat is het eigenlijk) o(e)riginele oudtijdse muziek instrumenten, humor met spektakel. De "pakjes", ontblote mannenborsten en ritmische muziek doet menig  denken aan kastelen, ridders en koningen. Verscheidene unieke blaas- en slag instrumenten kennen dan ook hun oorsprong in een ver verleden. Prima Nocta maakt voor 95% hun eigen liederen wat ons niet echt verwonderd. Wel verrassend is dat deze band toch heel wat roots in het Gentse heeft. Daarenboven hebben een voorkeur voor “Metal”, een muziekstijl waarop één van hun "liederen" gebaseerd is. Prima Nocta toerde door heel Europa en legde daarbij meer dan 100.00km per jaar daarvoor af wat niemand zal verbazen. Een volle Korenmarkt trotseerde anderhalf uur de aanhoudende regen voor deze toch wel uniek gezelschap. Prima zeggen we daartegen.

Tijdens de Gentse Feesten nodigden  Erik Van Biesen en Tinneke  in de Hotsy Totsy onder de naam “10’ke’s Music Project” een hele waaier voornamelijk blues muzikanten uit. Dit met een programma waarbij de blues liefhebbers hun vingers konden aflikken. Wij waren  net op tijd om de voorlaatste band te zien. Maas & Demets, twee uit het goeie hout gesneden gitaristen en zangers die recentelijk akoestisch gegaan zijn. Net op tijd om gast Henri Minnebo het overbekende “The breeze” mee te horen meezingen, super. Afsluiter was “Sweet home Alabama” die het duo voor het eerst akoestisch speelde.

Na de change-over was het de beurt aan Bill & The Burners wat ons niet veel zei tot Howlin’ Bill zijn spullen uitpakte. Bill & The Burners is eigenlijk een verhaal van hoe de paden van enkele ervaren blues musici die graag terug gaan naar de roots van de Blues. Howlin’ Bill wel eens aangekondigd als “The man who’s the dream of all women and the nightmare of all husbands” maar wij geloven daar niks van. De beuk vloog er onmiddellijk in met typische blues nummers waarin zang, harmonica en gitaarrifs elkaar afwisselen.

De bandleden van Bill & The Burners zijn: Howlin’ Bill (zang + mondharmonica), Burnin’ C. (bass + backing vocals), Magic Frank (drums) en Greasy P. op gitaar + backing vocals.

Klik op de videolink hieronder voor een fotoreportage

 

Artikel en foto's: De Clercq Marc

0
0
0
s2smodern

Gentse Feesten dag 8

Rolling_te_stone.jpg

De laatste vrijdag van de Feesten begint met aangename frissere temperaturen. Er liep dan ook heel wat meer volk in onze stad dan de afgelopen hittegolf dagen. Mensen stonden nu reeds klaar voor de band op de Korenmarkt en die was voor ons Pigtail.

Het lijkt wel een Nederlandse invasie met al die noorderburen die hierheen komen en van ons mogen ze dat best alle jaren doen.                                 Pigtail bestaat uit 5 topmuzikanten uit het Noord Limburgse Horst: Joep Vullings,(bas), Roy Verbeek (zang), John Minten (gitaar), Joris Janssen (keys), Phillippe Holla (drums) en Luc Van Rens (leadgitaar). Hun repertoire zijn geen unieke nummers die je nergens hoort maar de manier en kunde waarop ze dit doen is wel zelden gezien. Met een nooit afnemende energie stormden door hun set wat zelfs lukte zonder playlist. De gitaarsolo’s van Luc en ook de zang ban Roy maakten enorme indruk op de massa en terecht. We hoorden hits van Queen, Pink Floyd, Muse, U2, David Bowie, AHA, Bruce Springsteen en Deep Purple’s “Child in time” waarbij we dachten dat Roy het even goed deed als Ian Gillan in zijn gloriejaren. Een uitzinnige menigte was dan ook het resultaat van dit misschien wel het mooiste optreden die we zagen deze week.

Pigtail.jpg

Prozak, vorig jaar nog op ons podium tijdens de B4winterconcerts, en nu op het grote podium tevens op de Korenmarkt is een "De Kreuners tribute band". Van deze groep  kunnen we zeggen dat ze hun set van Kreunershits op voortreffelijke wijze naar het publiek toe brengen. De netjes uitgedoste  zanger Wim De Keersmaeker maakt dan ook het mooie weer bij de groep en neemt zijn publiek mee op een tocht naar het verleden. Leuk om eens iets Nederlandstalig te horen tussen al het "rockgeweld".

De jaarlijkse traditionele “Stoet van de stroppendragers” gooit altijd een beetje roet (en rook) in een optreden op onder meer het Sint Veerplein. Chris Corn eerder deze week ook andere plaatsen  te zien tijdens de Gentse Feesten wist als geen ander dit “probleem” op te vangen. Een echte muzikant staat niet graag naast of voor het podium en dat heeft Chris heel goed begrepen. Chris starte met enkele nummers solo en riep er Filip Vn Keer bij als gast voor het eerste deel. Na de stoet is het altijd moeilijk om het publiek op gang te krijgen maar dat lukte voortreffelijk deze keer. Chris haalde er afwisselend een resem gekende namen bij en zongen samen populaire songs. Het enthousiasme van  Bart De Vaere ( Vrie Wijs), Bart Mareen ( oa Partie Party), Peter De Bosschere, Geert Bonne (ex Gorki),  Pierre Lemmens (Nie Neute en TBI) en Filip Van Keer ( oa Michael Jackson Legacy) sloeg meteen aan bij de menigte. Ja der stond wat op het podium, zelden gezien en bewijst welke vrienden muzikanten van elkaar zijn. Leute en plezier komt op de eerste plaats. Dat moeten ook  “De Zotte wijven” (zo noemt Chris een groep vrouwelijke fans) gedacht hebben en sprongen mee op het podium. Hey ’t is Fieste voor iets hé en ’t doe gien zier. Peter De Bosschere kreeg ook nog eens een massage van Geert Bonne, aangenaam drummen dat. De extase kwam er natuurlijk toen iedereen op het podium samen MIA zong. Wat een avond.

CC__friends.jpg

De koek was daarmee overigens nog lang niet op voor de avond al moesten we een keuze maken en  Mr Nice op de Korenmarkt missen. Fans als we zijn van Mick Jagger en de zijnen stond een Rolling Stones tribute band gepland rond 22.00 dus een keuze was snel gemaakt. Dit moesten we zien. Er is weinig info over deze band bekend maar enkele gesprekken met drummer Mathieu Verfaillie  leerden ons dat deze tribute band nog niet zo lang bestaat. De Franstalige zanger (die overigens goed zijn best doet om een paar woorden Nederlands te praten, wou aanvankelijk een Deep Purple  tribute oprichten. Toen bleek dat zijn stem niet perfect geschikt was ervoor werd voor The Stones gekozen en met  succes. De overige bandleden zouden uit Wallonië afkomstig zijn. Een schot in de roos zo bleek “Rolling the Stone” te zijn. Alle hits van de grootse rockband aller tijden werden in sneltreinvaart op ons afgevuurd. De zanger trekt de meeste aandacht naar zich toe door de verschillende verkleedpartijen maar zeker door zijn gekke “moves”. We zagen een waar spektakel  wat ons weerhield om tussendoor  eens naar de Mr Nice of Stix & Stuff te gaan.

Alweer een geslaagde Gentse Feesten weekend avond.


Klik op de videolink hieronder voor een fotoreportage.

 

Artikel en foto's: Marc De Clercq

0
0
0
s2smodern