Cultuur In Beeld zoekt medewerkers om mee te helpen om ons cultureel patrimonium in beeld te brengen.
Schrijft u graag over wat er te doen is in ons Vlaanderen? Dan is dit mogelijk uw ding.
U komt terecht in een leuk team.. Interesse? mail naar: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Artikels

Dr. Jef De Loof, Aalsterse apostel voor Vrede, overleden.

Lees meer: Dr....

In memoriam Dr. Jef De Loof. Miguel Stas kruipt in de pen.

Jef De Loof. Dokter Jef De Loof. Het leek alsof hij er altijd was en er altijd zou zijn. Hij is 7 juli van ons heengegaan. Er volgt een herdenkingsdienst zaterdag 15 juli in de Aalsterse Kapucijnenkerk om 10.30. Zijn oude parochiekerk.

Ik zag Jef voor het eerst als welpje van Sint-Kristoffel. Hij in de Karel Van de Woestijnestraat. Wij op de binnenkoer van de Kapucijnen. Ik was er in 'nen naugel getorren', dwars door mijn schoeisel. Jef De Loof was toen de dokter voor eerste hulp bij ongevallen als er iets loos was bij de scouts. Later zou ik Jef vaak tegenkomen. In het Vredeshuis in de Esplanadestraat, waar we 's middag konden mee-eten, in het Vredeshuis in de Zonnestraat, op de Vredesfakkeltochten aan de vooravond van Sint-Maarten. Ja, toen was er nog vuur in de stad naar aanleiding van de patroonheilige van de Denderstad.

Jef was een goede kennis van onze oude patron Willy Kuijpers. In de stad kwamen we hem vaak tegen op menig persmoment, activiteit, om er verslag over te brengen in de krant. Jef De Loof bleef actief tot hij na 57 jaar op zijn 81ste in 2008 de brui aan zijn huisartsenpraktijk. Niet dat het niet meer gaat - twee hersenbloedingen hadden de dokter niet klein gekregen - maar het was gewoon tijd voor iets anders. 'Sommige patiënten zijn echt aangeslagen.' zei hij toen aan de pers.

Jef De Loof was het type arts dat nooit een witte doktersjas heeft gedragen, laat staan dat hij er een had liggen. 'Zo'n witte kiel vergroot de afstand tussen dokter en patiënt en dat is nergens voor nodig', vertelde hij ooit.

Hij moest er even op wachten, maar de 21ste Vredesprijs in Aalst was voor hem in 2009. Er kwamen lovende woorden over hem, je weet hoe dat gaat bij zo een prijsuitreiking, dat ook Aalst een man van hoop had. Obama was nog niet zo lang verkozen in Amerika. Voor vele Aalstenaars was Jef jarenlang hun man van hoop. Zowel op professioneel vlak als gewezen huisarts, als in zijn goedgevulde vrije tijd als onverdroten en inspirerend vredesactivist.

Als jonge gast tijdens WO II volgde hij zo goed als mogelijk het oorlogstreffen. Los van elke politieke ideologie volgde hij de frontlijn op de kaart van Europa. Elke beweging voedde het inzicht dat geweld niets oplost, dat oorlog alleen maar nieuwe conflicten genereert. Toen al was hij zich heel bewust van de menselijke waarde en waardigheid. Meer zelfs, voor Jef was ook een tegenstander een mens.

In ’82 publiceerde hij met Mieke, zijn dochter, in zijn onverdroten inzet tegen kernwapens een boek over de gevolgen van een kernoorlog. Het kreeg de titel ,”En niemand hoort je huilen” mee. Het leidde ertoe dat dokter de Loof in 1985 in Stockholm was voor de Nobelprijs voor de Vrede. 'De prijs ging naar de International Physicians for the Prevention of Nuclear War', zegt De Loof, die bezieler is van de Belgische afdeling Artsen voor de vrede. “Ik ben ervan overtuigd dat je via de dialoog de vrede kunt bewaren. Is het niet mooi dat Vlamingen en Walen elkaar nog nooit in de haren zijn gevlogen?” verklaarde hij toen aan de pers.

Als Belgische voorzitter van Artsen voor de Vrede heeft hij zijn engagement voor zijn patiënten verbreed naar een zorgzame en respectvolle omgang met de wereldvrede. Jef deed dat met een gezag en hij sprak een taal die iedereen verstond.

In Aalst werd hij de oprichter en de bezieler van het Vredeshuis. Hij heeft het uitgebouwd tot een centrum voor conflictbeheersing en dialoog. Onverdroten zette hij zich in, tesamen met een harde kern van vrienden en medestanders, om het initiatief zinvol te laten groeien. Dialoog en debat vormen de sleutelwoorden. Gezaghebbende sprekers waren er te gast en hun visie wordt steevast weergegeven in het Vredeshuiskrantje. Eenvoudig maar efficiënt uitgegeven.

Het Vredeshuis is er niet meer in de Daensstad. Bij wijze van spreken. Het Vredeshuis vond een onderkomen in de Nieuwbeek, een progressief centrum, erfenis van de communisten. Krachten bundelen, weet je wel, over grenzen heen. Inmiddels omgedoopt tot Wereldhuis.

Mag ik eindigen met een stukje van Dr De Loof dat ik hier liggen heb uit een interview in de Artsenkrant. "Er zijn zoveel spanningen in de wereld. Spanningen wegen op kleine schaal al op de gezondheid, op grote schaal des te meer. Er is zoveel wreedheid. Ik streef naar een vreedzame samenleving en die moet beginnen vanuit elke individuele mens. Als huisarts zie je een aantal schrijnende situaties. Er gaat zoveel kapot door geweld. Het ergste is fundamentalisme, op elk gebied: politiek, godsdienstig… Dat leidt tot onverdraagzaamheid. Maar er is hoop. Vroeger was er in Europa om de 30 jaar een oorlog. Kijk dus maar van hoever we gekomen zijn."

Alleen Aalst al is je zoveel verschuldigd. Buiten al de rest waar je jouw schouders onderzette. Buiten al die mensen die je ontmoette, van waar ook... Je verdient nu zelf een vreedzame rust, dokter De Loof. Jef voor de Vredesvrienden. Pax!

Lees meer: Dr....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0
0
0
s2smodern

LUCKAS VANDER TAELEN ONDERSCHEIDEN MET GULDEN SPOOR VOOR MAATSCHAPPELIJKE UITSTRALING

Lees meer: ...

Luckas vander Taelen kreeg de onderscheiding op 10 juli 2017 tijdens de feestzitting met 350 aanwezigen ter gelegenheid van de Vlaamse feestdag in het Stadhuis van Brugge. De Beweging Vlaanderen-Europa vzw reikt elk jaar de Gulden Spoor uit aan verdienstelijke personaliteiten die een opmerkelijk spoor trekken op cultureel, sociaal-economisch of maatschappelijk gebied. Een Gulden Spoor voor Maatschappelijke Uitstraling gaat in 2017 naar Luckas vander Taelen.

“Vander Taelen heeft veel weg van een duizendpoot met ook op cultureel gebied onmiskenbare verdiensten”, weet An De Moor, voorzitter van de Beweging Vlaanderen-Europa vzw die elk jaar de Gulden Sporen uitreikt. “Maar”, gaat ze verder, “de naar Brussel verkaste Aalstenaar verdient volgens onze organisatie toch op de eerste plaats een Gulden Spoor voor maatschappelijke uitstraling voor zijn soms eigenzinnige, vaak tegendraadse maar altijd onderbouwde meningen en standpunten die hij nu al een aantal jaren ontwikkelt over het moeizame multiculturele samenleven. Het siert hem dat hij daarbij geen schrik heeft om tegen heilige huisjes aan zowel de linker-als de rechterkant te schoppen wanneer hem dat noodzakelijk lijkt. Ook zijn luide pleidooi dat het Algemeen Nederlands en onze universele cultuur assertiever moeten verdedigd worden, was voor ons een belangrijk argument om hem een Spoor toe te kennen.”

Luckas vander Taelen doorloopt een carrière die wat weg heeft van een kat met vele levens die altijd toch wel weer op haar poten terecht komt. De frontman van de new wavegroep Lavvi Ebbel in zijn jonge jaren is voor Groen Europarlementariër, schepen in Brussel (Vorst) en Vlaams parlementslid geweest. Hij maakte naam als reportagemaker bij de Franstalige RTBF en bij de Vlaamse commerciële VTM en was ook enige tijd filmintendant bij het Vlaams Audiovisueel Fonds. Vandaag doceert hij aan het RITCS.

Maar de historicus van opleiding is ook auteur en acteur van theatermonologen, hij trekt zijn pen als columnist en heeft een aantal boeken op zijn naam over Brussel, de grootstedelijke problemen, en het wel en wee van de multiculturele samenleving.

De uitreiking van de Gulden Sporen kadert binnen de 11-daagse Vlaanderen Feest! ter gelegenheid van 11 juli. Voorgangers van Luckas vander Taelen als drager van de Gulden Spoor voor Maatschappelijke Uitstraling zijn onder meer Pedro Brugada, zuster Jeanne Devos, Jef Gabriëls en Willy Kuijpers.

(stAs / foto's: F.N.P.)

Lees meer: ...

Lees meer: ...

Lees meer: ...

 

 

0
0
0
s2smodern

Lenteconcert Koninklijke Symfonische Kring

Multithumb found errors on this page:

There was a problem loading image 'images/artikelfotos/mei2017/KonSymfKring.jpg'
There was a problem loading image 'images/artikelfotos/mei2017/KonSymfKring.jpg'
There was a problem loading image 'images/artikelfotos/mei2017/KonSymfKring2.jpg'
There was a problem loading image 'images/artikelfotos/mei2017/KonSymfKring2.jpg'
There was a problem loading image 'images/artikelfotos/mei2017/KonSymfKring3.jpg'
There was a problem loading image 'images/artikelfotos/mei2017/KonSymfKring3.jpg'
There was a problem loading image 'images/artikelfotos/mei2017/KonSymfKring4.jpg'
There was a problem loading image 'images/artikelfotos/mei2017/KonSymfKring4.jpg'
There was a problem loading image 'images/artikelfotos/mei2017/KonSymfKring5.jpg'
There was a problem loading image 'images/artikelfotos/mei2017/KonSymfKring5.jpg'
Lees meer: ...

De Koninklijke Symfonische Kring (door Eendracht Groot) bracht op  22 mei  een gevarieerd muzikaal  programma. 
Het muzikaal talent uit Vlaanderen bewees zowel Latijns-Amerikaanse songs alsook medleys  van legendarische groepen zoals Queen, Abba en de Beatles perfect te vertolken. 

Onder leiding van dirigent François Van den Bergh bracht het 50 koppig symfonisch orkest  arrangementen van gewezen voorzitter Octaaf Boone. 
De solist Paul Van Geyt speelde met glans op zijn altsax de prachtige song "Bridge over Troubled Water" van Simon & Garfunkel. 

Eveneens de zang solisten Dirk Van de Velde en Hendrik Daelman kregen een volwaardige appreciatie. 
De concertmeester Luc Van Hauwermeiren zorgde voor de volledige omkadering. 

Wie ook wil meegenieten van deze mooie arrangementen kan terecht op het herfst concert dat doorgaat ma 27 november 2017 in cc de Werf Molenstraat te Aalst.

 

Door Lut Van den Berge

foto's: Pamajot

 

Lees meer: ... Lees meer: ... Lees meer: ... Lees meer: ...

0
0
0
s2smodern

CATALANEN VINDEN WEG NAAR VLAANDEREN VOOR 11-JULI.

Lees meer: ...

Vlaanderen en Catalonië onderhoudt niet alleen diplomatieke contacten. Veel Vlamingen hebben er hun hart verloren. De ene voor de natuur, de andere voor de sfeer, nog anderen voor het klimaat of het culinaire. Maar ook binnen de Vlaamse Beweging zijn er meer Vlamingen dan je denkt die banden onderhouden met “Catalunya-profonde.”

Jaarlijks trekt een grote delegatie Vlamingen op 11 september naar Barcelona en omstreken om er met honderduizenden, ja honderduizenden!, Catalanen hun nationale feestdag te vieren. De Diada Nacional de Catalunya. Kortweg La Diada. Pascal Vanbellingen uit Sint-Genesius-Rode is één van de Vlamingen die zijn hart in strijdvaardig Catalonië verloren heeft. Zeg maar gerust dat het een halve Catalaan geworden is. En dat niet alleen omwille van zijn grote privé-collectie Cava.

Dit jaar is er een delegatie van Catalonië in Vlaanderen ter gelegenheid van 11-juli. Steven Vergauwen van de Vlaamse Volksbeweging zette mee zijn schouders onder dit bezoek. Steven Vergauwen de ambassadeur van de VVB. Als algemeen secretaris van het internationaal samenwerkingsverband ICEC (International Commission of European Citizens) verzorgt hij onder meer contacten met bevriende verenigingen in het buitenland: Catalonië, Zuid-Tirol, Veneto, Schotland, Baskenland … In Vlaanderen gebruikt hij het buitenland om aan te tonen dat de Vlaamse onafhankelijkheid geen verre droom moet zijn.

Tijdens hun bezoek aan Vlaanderen bezocht de delegatie naast Gent, onder andere het Gravensteen, Kortrijk, Diksmuide, de Westhoek en Brugge. Op 11 juli sluiten ze af in de hoofstad Brussel.

(stAs)

Lees meer: ...  Lees meer: ...

Lees meer: ...

Lees meer: ...

Lees meer: ...

Lees meer: ...

Lees meer: ...

Lees meer: ...

Lees meer: ...

Lees meer: ...

0
0
0
s2smodern

Stadsbeiaardier Brugge geeft fakkel door na zomerconcerten.

Lees meer: ...

Tot op vandaag is de beiaard het muziekinstrument bij uitstek van de Lage Landen en geeft het een unieke couleur locale aan onze steden. In Brugge, waar tussen 9 en 20.45 uur elk kwartier de beiaardklokken muziek over de stad strooien, maken die klanken voor vele bewoners van de stad deel uit van de ‘natuurlijke’ stadsklanken.

En zo is het ook met de zomerconcerten in Brugge. Het hoort er bij, dat ze in Brugge op maandag- en woensdagavond actief kunnen luisteren vanop het binnenplein van het belfort naar de zorgvuldig samengestelde programma’s die beiaardiers brengen. Of we horen het passief, terwijl we genieten van een terrasje of met de fiets de stad doorkruisen. Niet voor niks heeft Unesco eind 2014 een erkenning gegeven aan de Belgische beiaardcultuur als beste praktijk op het vlak van zorgen voor immaterieel erfgoed.

Musea Brugge, Cultuurcentrum Brugge en de Brugse Klokkenspel Vereniging nemen samen met de stadsbeiaardier het engagement op om van het komende zomerbeiaardseizoen weer een feesteditie te maken. Van folk tot jazz, vierhandig beiaardspel, concerten door nationale en internationale gerenommeerde beiaardiers tot een bijzonder slotconcert in de stadsschouwburg.

NIEUWE STADSBEIAARDIER. Deze zomer neemt Brugge afscheid van stadsbeiaardier Frank Deleu met een afscheidsconcert op 20 september. De Stad Brugge dankt hem voor de talloze mooie concerten die hij verzorgde en voor de zorg waarmee hij de beiaard gedurende die jaren koesterde. Wim Berteloot werd zopas aangeduid als opvolger van Frank Deleu.

De beiaard van Brugge staat voor erfgoed met een bijzondere lange geschiedenis en traditie. Er is het instrument, dat stelselmatig groeide sinds de 13de eeuw en er is de persoon die ervoor zorgt dat, naast het automatisch spel, dit instrument ook wordt bespeeld. In een document van 1533 wordt Adriaan van der Sluus uitdrukkelijk genoemd als beiaardier van Brugge. Die naam vormt het begin van een lange lijst van stadsbeiaardiers die de zo typische klanken voor de Lage Landen ook in Brugge lieten weerklinken.

Stadsbeiaardier Frank Deleu geeft op het einde van de zomer de fakkel (of de beiaardstokken) nu op zijn beurt door aan Wim Berteloot. Frank Deleu (1952) is licentiaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde, met specialisatie Musicologie. In 1980 werd hij eerste laureaat van de Internationale Beiaardwedstrijd te Dijon. Hij studeerde af aan de Koninklijke Beiaardschool van Mechelen. Dankzij Deleu werd in ‘14 de Belgische beiaardcultuur erkend door Unesco als voorbeeldpraktijk in het zorgen voor immaterieel cultureel erfgoed.

Confrerie Heilig Bloed. In september ’17 wordt ook nog de fakkel doorgegeven door een andere bekende Brugse beiaardier. Voetluider en beiaardier van de processiebeiaard van de Confrerie van het Heilig Bloed Paul Van den Abeele (1932) geeft zijn ambt door aan zijn zoon Erwin.

info: www.carillon-brugge.be/fotos/2017%20Zomerbrochure.pdf

(tekst: stAs / foto's ©Tom Vanbesien musea Brugge)

Lees meer: ...

Lees meer: ...

Lees meer: ...

 

 

0
0
0
s2smodern

Galavoorstelling - A melting pot - 60 jaar kunstgroep Alkuone

Multithumb found errors on this page:

There was a problem loading image 'images/artikelfotos/mei2017/Pamajot1.jpg'
There was a problem loading image 'images/artikelfotos/mei2017/Pamajot1.jpg'
There was a problem loading image 'images/artikelfotos/mei2017/Pamajot2.jpg'
There was a problem loading image 'images/artikelfotos/mei2017/Pamajot2.jpg'
There was a problem loading image 'images/artikelfotos/mei2017/Pamajot3.jpg'
There was a problem loading image 'images/artikelfotos/mei2017/Pamajot3.jpg'
Lees meer: ...

60-jaar kunstgroep (dans en vaandelzwaaien) Alkuone, een reden tot feesten in tijden van sociaal netwerksites, virtuele realiteit en vriendschappen. Een gemotiveerde groep van jonge en iets oudere leden doen het verenigingsleven nieuw leven in blazen. Op hun vrije dagen geven ze alles en spenderen ze hun tijd aan repetities voor hun dans-, vlag- en percussienummers. In tussentijd brengen ze stad Aalst op de kaart in binnen en buitenland. Voor hun zestigste verjaardag hebben ze met eigen regisseur, Do Van Ranst, een schitterend spektakel gemaakt. De aaneenschakeling van verschillende disciplines met vakkundige choreografieën maakt het gevarieerd en fascinerend. Stijlvolle kostuums en een levendige (oorlogs)achtergrond brengen de musketiers op het podium tot leven.
Een dankbetuiging was er door de stichter en erevoorzitter Oscar Van Malder voor de massa dansers, vendelzwaaiers en trommelaars maar ook voor het dynamische bestuur, de gewillige medewerkers en de steunende ouders en familieleden de technici van de werf. Ook de choreografen werden extra in de bloemen gezet : Jan Dockers - Silke Van Belle - Nadezda Belyayeva - Karlien De Cock - Liesbeth Acke - Annelies & Gert-Jan Peeters - Peter Van de Sijpe - Lenore Baten - Jens Van Gijseghem en tenslotte Reindert en Katrien Raes. Voor haar oneindige gedreven inzet de afgelopen 40 jaar met engagement en geduld, werd Nicole Delvaux eervol gelauwerd.

Een uitgebreide historiek kan men terugvinden in hun pas uitgebrachte boek : 60 jaar Alkuone. Via hun Facebook en via mail kan je dit prachtig exemplaar van 200 pagina’s bestellen voor 25 euro.

Sfeerbeelden door PAMAJOT

(Lut Van den Berghe)

Lees meer: ...

Lees meer: ...

0
0
0
s2smodern