Cultuur In Beeld zoekt medewerkers om mee te helpen om ons cultureel patrimonium in beeld te brengen.
Schrijft u graag over wat er te doen is in ons Vlaanderen? Dan is dit mogelijk uw ding.
U komt terecht in een leuk team.. Interesse? mail naar: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Artikels

Zandsculpturenfestival Oostende voor Mickey & co.

Lees meer: ...

Voor de 25e verjaardag van Disneyland Parijs haalt het Zandsculpturenfestival Oostende alles uit de kast: een recordaantal figuren en twee kastelen. En media-aandacht tot in Amerika...

In weer en wind, maar vooral in een verzengende hitte bouwden Russische en Italiaanse zandsculpteurs vijf weken lang elk aan hun gigantisch sprookjeskasteel van bijna 10 meter hoog. De Italianen werkten zich uit de naad om een kopie van het kasteel van Assepoester uit Disneyland in de V.S. na te bouwen. De Russen zochten inspiratie in het kasteel van Doornroosje in Disneyland Parijs.

“Hier zijn scènes te zien uit de nieuwste Disneyfilms te zien, maar ook de klassiekers en de figuren van Pixar en Marvel. Ook de nieuwe Star Wars-film krijgt hier aandacht. Aan de inkom is het icoon Mickey Mouse te zien want die mocht niet ontbreken. De magie van de zandsculpturen is na twintig jaar even onsterfelijk als de sprookjesfiguren van Disney zelf”, zegt organisator Alexander Deman aan Cultuur in Beeld.

De zandsculpturen hebben de juli-maand goed overleefd aan onze vaak wispelturige kust van regen, wind, storm en zon. De 80 creaties van 32 artiesten uit 12 landen zijn nog te zien tot en met 10 september. Het festival naast de westelijke havendam in Oostende is dagelijks te bezoeken tussen 10 en 19 uur. 

info: www.zandsculpturen.be

(stAs / foto's: mas en fb-Hilde S.)

Lees meer: ...   Lees meer: ...

Lees meer: ...  Lees meer: ...

Lees meer: ...

 

 

0
0
0
s2smodern

Blankenberge het oudste nog rijdende bloemencorso van de Lage Landen.

Lees meer: ...

Bloemencorso’s zijn er al heel lang. En blijven tot de verbeelding spreken. Maar waar komen ze vandaan? Wie komt er op het idee om een optocht te houden van wagens vol bloemen?

Optochten kennen een lange historie. Denk maar eens aan religieuze processies, aan militaire parades of intochten. Ook bij begrafenissen en bruiloften van de adel is het houden van een optocht al eeuwenlang onderdeel van de plechtigheid. Tekeningen in de piramiden in Azië, Mexico en Egypte tonen dat optochten al duizenden jaren onderdeel zijn van onze tradities. Ook de oude Grieken en de Romeinen hielden optochten. In feite zou je zelfs de jachtrituelen van onze voorvaderen als een optocht kunnen beschouwen. De Grieken haalden jaarlijks Bacchus binnen op een scheepswagen. Het verhaal gaat dat deze wagen in de loop der tijd de naam Carrus Navalis kreeg.

Een belangrijk keerpunt in de ontstaansgeschiedenis van corsowagens vinden we in de Middeleeuwen in Spanje. Op belangrijke feestdagen was het gebruikelijk dat er in de kerk Mirakelspelen en Passiespelen werden opgevoerd. De spelen werden steeds populairder en verplaatsten zich naar het terrein rond de kerk of naar een groter centraal gelegen terrein van de stad. Om de grote aantallen bezoekers het verhaal te kunnen vertellen werd hetzelfde toneelstuk steeds op een ander punt in de stad opgevoerd, daarom werden verplaatsbare decors gebouwd. In navolgende edities van het evenement werden meerdere rondtrekkende podiumwagens gebruikt en werd op ieder podiumwagen een deel van het (bijbel)verhaal verteld.

De optochten waren enorm populair en werden door de kerken in heel Europa overgenomen. Zo was er in Antwerpen in 1398 al een processie met wagens waarop stomme vertoningen werden gegeven. Aalstenaar Pieter Coecke maakte voor één van deze processies een reus, tot op vandaag in gebruik. Ook bij de ommegang van 1413 in Bergen op Zoom werden wagens gebruikt. Het duurde dan ook niet lang voordat de wagens in vele processies en optochten in Nederland en België opdoken. In Noord-Frankrijk werd aan de optochten zelfs een wedstrijdelement toegevoegd. Een voorbeeld hiervan is het Jeux sur Cars 1490 in Arras.

De populariteit van de optochten nam af toen de mensen leerden lezen en ze de bijbelverhalen dus gewoon uit het boek zelf konden halen, in plaats van uit een afbeelding op een wagen. Deze oeroude optochten vormen echter wel de basis van de hedendaagse stoeten, zoals de carnavalsoptochten en ook de corso’s.

Het Carnaval van Nice.

De stad Nice in Frankrijk kent een rijke carnavalstraditie. Niet alleen het volk, maar ook de adel trok in groten getale naar Nice om zich een paar dagen lang over te geven aan de Lentefeesten. De invloeden van het Italiaanse carnaval zorgden ervoor dat de feesten een gedaanteverwisseling ondergingen. Vanaf 1830 werd een parade aan de carnavalsfeesten toegevoegd. Later kwam er ook een wedstrijdelement bij. De eerste wagens waren gemaakt in een allegorische stijl, en werden ook wel met bloemen versierd.

Tot in 1875 een nieuw concept zijn intrede deed. De wagen ‘Ratapignata’ was een replica van een burcht met zo’n veertig levensechte vleermuizen, omringd door een wolk van kalk. Hoewel de wagen een verpletterende indruk had gemaakt op zowel het publiek als de organisatie, won ze niet de eerste prijs. Diverse bestuursleden namen afstand van hun taken en de organisatie werd letterlijk in tweeën gespleten. In 1876 ontstonden dan ook twee nieuwe evenementen: de carnavalsparade en het bloemencorso (‘La bataille des fleurs’, letterlijk de strijd van de bloemen). Beide evenementen worden tot op de dag van vandaag in Nice georganiseerd.

De carnavals- en corsostoeten blijken dezelfde wortels te hebben.

Ter promotie van het prachtige Pasadena (bij Los Angeles in Californië) zocht een groep vooraanstaande leden van de Valley Hunt Club naar een bijzonder evenement. Toen een van de leden de aandacht vestigde op de bloemen die vanwege het gunstige klimaat in Californië altijd bloeien, merkte Dr Francis Rowland op dat zijn vrouw net terug was gekomen van een bezoek aan ‘La Bataille des Fleurs’ in Nice. “Laten we ons evenement het Festival of Roses noemen.”

De eerste parade wordt gepland op de eerste dag van 1890. De Pasadena Rose Parade, het grootste corso ter wereld, vindt tot op heden plaats op 1 januari. Ter ere van de kroning van King Edward VII volgt ook Jersey in de voetsporen van Nice. Op 9 augustus 1902 wordt daar de eerste Battle of Flowers gehouden.

Blankenberge.

Ook in de lage landen duiken de eerste corso’s op. Zo wordt in Haarlem een jaarlijks bloemencorso gehouden. In 1896 verschijnt zelfs een van de eerste corsoboeken: ‘Herinnering aan het Bloemen-corso’.

In 1895 wordt er in Blankenberge een ‘Corso Fleuri’ georganiseerd. De deelname was voorbehouden aan kinderen met versierde en bebloemde karretjes, kruiwagentjes, emmertjes, schoppen en hoepels en aan dames en juffrouwen met bebloemde zonneschermen die voor een jury een bloemstuk hadden gemaakt. De tweede ‘Corso Fleuri’ volgde op 4 september 1896 en had werkelijk alle ingrediënten van de latere stoeten: verklede kinderen die bloemen wierpen, kleurrijk aangeklede groepen, grote en kleine bloemenwagens door kinderen of door paarden getrokken, bebloemde fietsen, opgetooide paarden, pony’s … en de stoet voorafgegaan en afgesloten door een muziekkorps.

In 1898 maakt het fenomeen bloemencorso een groeispurt door. Dat jaar worden ter ere van de achttiende verjaardag en de kroning van koningin Wilhelmina in Nederland in diverse plaatsen bloemencorso’s georganiseerd. Er rijden bloemencorso’s in Amsterdam, Groningen, Den Haag, maar ook in talloze kleinere plaatsen zoals Winterswijk en Lichtenvoorde.

Er is inmiddels veel literatuur verschenen over bloemencorso’s en stoeten in het algemeen. Bij dit artikel is o.a. gebruik gemaakt van de volgende boeken:

*Harman, H. (1930). Decorated and Advertising Vehicles. Blenford Press Ltd.
*Sidro, A. (1993). Carnival in Nice. Nice: Serre Editeur.
*Vaughn, L. F. (1956). Vaughn’s Parade and Float Guide. Minneapolis
U.S.A.: The Brings Press.

(©stAs) (foto's:archief FNP en Koen De Vogelaere)

Lees meer: ...   Lees meer: ...

 

Lees meer: ...  Lees meer: ...

 

Lees meer: ...

 

0
0
0
s2smodern

Dr. Jef De Loof, Aalsterse apostel voor Vrede, overleden.

Lees meer: Dr....

In memoriam Dr. Jef De Loof. Miguel Stas kruipt in de pen.

Jef De Loof. Dokter Jef De Loof. Het leek alsof hij er altijd was en er altijd zou zijn. Hij is 7 juli van ons heengegaan. Er volgt een herdenkingsdienst zaterdag 15 juli in de Aalsterse Kapucijnenkerk om 10.30. Zijn oude parochiekerk.

Ik zag Jef voor het eerst als welpje van Sint-Kristoffel. Hij in de Karel Van de Woestijnestraat. Wij op de binnenkoer van de Kapucijnen. Ik was er in 'nen naugel getorren', dwars door mijn schoeisel. Jef De Loof was toen de dokter voor eerste hulp bij ongevallen als er iets loos was bij de scouts. Later zou ik Jef vaak tegenkomen. In het Vredeshuis in de Esplanadestraat, waar we 's middag konden mee-eten, in het Vredeshuis in de Zonnestraat, op de Vredesfakkeltochten aan de vooravond van Sint-Maarten. Ja, toen was er nog vuur in de stad naar aanleiding van de patroonheilige van de Denderstad.

Jef was een goede kennis van onze oude patron Willy Kuijpers. In de stad kwamen we hem vaak tegen op menig persmoment, activiteit, om er verslag over te brengen in de krant. Jef De Loof bleef actief tot hij na 57 jaar op zijn 81ste in 2008 de brui aan zijn huisartsenpraktijk. Niet dat het niet meer gaat - twee hersenbloedingen hadden de dokter niet klein gekregen - maar het was gewoon tijd voor iets anders. 'Sommige patiënten zijn echt aangeslagen.' zei hij toen aan de pers.

Jef De Loof was het type arts dat nooit een witte doktersjas heeft gedragen, laat staan dat hij er een had liggen. 'Zo'n witte kiel vergroot de afstand tussen dokter en patiënt en dat is nergens voor nodig', vertelde hij ooit.

Hij moest er even op wachten, maar de 21ste Vredesprijs in Aalst was voor hem in 2009. Er kwamen lovende woorden over hem, je weet hoe dat gaat bij zo een prijsuitreiking, dat ook Aalst een man van hoop had. Obama was nog niet zo lang verkozen in Amerika. Voor vele Aalstenaars was Jef jarenlang hun man van hoop. Zowel op professioneel vlak als gewezen huisarts, als in zijn goedgevulde vrije tijd als onverdroten en inspirerend vredesactivist.

Als jonge gast tijdens WO II volgde hij zo goed als mogelijk het oorlogstreffen. Los van elke politieke ideologie volgde hij de frontlijn op de kaart van Europa. Elke beweging voedde het inzicht dat geweld niets oplost, dat oorlog alleen maar nieuwe conflicten genereert. Toen al was hij zich heel bewust van de menselijke waarde en waardigheid. Meer zelfs, voor Jef was ook een tegenstander een mens.

In ’82 publiceerde hij met Mieke, zijn dochter, in zijn onverdroten inzet tegen kernwapens een boek over de gevolgen van een kernoorlog. Het kreeg de titel ,”En niemand hoort je huilen” mee. Het leidde ertoe dat dokter de Loof in 1985 in Stockholm was voor de Nobelprijs voor de Vrede. 'De prijs ging naar de International Physicians for the Prevention of Nuclear War', zegt De Loof, die bezieler is van de Belgische afdeling Artsen voor de vrede. “Ik ben ervan overtuigd dat je via de dialoog de vrede kunt bewaren. Is het niet mooi dat Vlamingen en Walen elkaar nog nooit in de haren zijn gevlogen?” verklaarde hij toen aan de pers.

Als Belgische voorzitter van Artsen voor de Vrede heeft hij zijn engagement voor zijn patiënten verbreed naar een zorgzame en respectvolle omgang met de wereldvrede. Jef deed dat met een gezag en hij sprak een taal die iedereen verstond.

In Aalst werd hij de oprichter en de bezieler van het Vredeshuis. Hij heeft het uitgebouwd tot een centrum voor conflictbeheersing en dialoog. Onverdroten zette hij zich in, tesamen met een harde kern van vrienden en medestanders, om het initiatief zinvol te laten groeien. Dialoog en debat vormen de sleutelwoorden. Gezaghebbende sprekers waren er te gast en hun visie wordt steevast weergegeven in het Vredeshuiskrantje. Eenvoudig maar efficiënt uitgegeven.

Het Vredeshuis is er niet meer in de Daensstad. Bij wijze van spreken. Het Vredeshuis vond een onderkomen in de Nieuwbeek, een progressief centrum, erfenis van de communisten. Krachten bundelen, weet je wel, over grenzen heen. Inmiddels omgedoopt tot Wereldhuis.

Mag ik eindigen met een stukje van Dr De Loof dat ik hier liggen heb uit een interview in de Artsenkrant. "Er zijn zoveel spanningen in de wereld. Spanningen wegen op kleine schaal al op de gezondheid, op grote schaal des te meer. Er is zoveel wreedheid. Ik streef naar een vreedzame samenleving en die moet beginnen vanuit elke individuele mens. Als huisarts zie je een aantal schrijnende situaties. Er gaat zoveel kapot door geweld. Het ergste is fundamentalisme, op elk gebied: politiek, godsdienstig… Dat leidt tot onverdraagzaamheid. Maar er is hoop. Vroeger was er in Europa om de 30 jaar een oorlog. Kijk dus maar van hoever we gekomen zijn."

Alleen Aalst al is je zoveel verschuldigd. Buiten al de rest waar je jouw schouders onderzette. Buiten al die mensen die je ontmoette, van waar ook... Je verdient nu zelf een vreedzame rust, dokter De Loof. Jef voor de Vredesvrienden. Pax!

Lees meer: Dr....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0
0
0
s2smodern

OPROEP: REPRODUCTIES BRUEGEL GEZOCHT IN KADERS EN OP KOEKENDOZEN...

Lees meer: ...

In 2019 is het 450 jaar geleden dat de kunstenaar Pieter Bruegel overleed. Voor een project dat dan in de regio Pajottenland & Zennevallei zal plaatsvinden, wordt gezocht naar reproducties van werken van Bruegel. Wie kaders, schilderijen of blikken dozen met een afbeelding van een werk van Bruegel bezit en deze niet meer nodig heeft, kan contact nemen met Erfgoedcel Pajottenland Zennevallei.

In 2019 slaan heel wat verenigingen, gemeenten en inwoners uit Pajottenland & Zennevallei de handen in elkaar voor de organisatie van een regionaal Bruegeljaar vol activiteiten en beleving. ‘Onze’ landschapsschilder is dan immers 450 jaar overleden en zal ook nationaal en internationaal in de kijker staan. Boeren-Bruegel blijft inspireren en geeft betekenis, kleur en smaak aan onze regio: landschap, erfgoed, toerisme, streekproducten, cultuur… anno 2019. In Antwerpen en Brussel zullen grote tentoonstellingen worden georganiseerd, maar ook hier in de regio staan er boeiende projecten gepland om Bruegel in de kijker te plaatsen.

In het kader van één van deze Bruegelprojecten is Erfgoedcel Pajottenland Zennevallei op zoek naar reproducties van werken van Bruegel. In 2019 willen we illustratoren artistiek aan de slag laten gaan met deze reproducties. Bruegel liet zich beïnvloeden door de toenmalige Pajotse landschappen, bewoners en cultuur. In dit project zullen illustratoren de werken van Bruegel beïnvloeden met hun waarnemingen van de hedendaagse Pajotse omgeving.

Heb jij nog een ingekaderde Bruegel in de kelder staan of een koekendoos met een Bruegeliaanse afbeelding op de zolder liggen? Laat het weten! Ze zoeken kaders, schilderijen, blikken dozen of andere objecten in alle formaten met een afbeelding van een werk van Bruegel. Mail naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of bel T: 02 451 69 49. 

(mas)

0
0
0
s2smodern

Tradities en gebruiken uit de Heistse visserij in expo.

Lees meer: ...

Met de tentoonstelling "Tradities en gebruiken uit de Heistse visserij" keren we terug naar de 19de en begin 20ste eeuw om u een blik te gunnen op de Heistse vissers en hun leven en werken. In die periode maakte de Heistse visserij een grote evolutie mee. Heist-aan-Zee, het minder bekende broertje van Knokke-Heist, maar daarom niet minder levendig. Een kustdorp met een actueel erfgoedleven.

De manier van vissen en de Heistse schuiten wijzigden sterk. Met de komst van de haven van Zeebrugge ging de evolutie nog sneller. Gelukkig werd er gefotografeerd en vooral veel geschilderd door kunstenaars die aangetrokken werden door het prachtige licht en de mooie plaatjes die de gestrande schuiten op het strand opleverden.

Ontdek en proef opnieuw het zilte op de lippen van onze stoere zeebonken via vissersliederen die u begeleiden tijdens uw bezoek.

Nog tot 24 september 2017-gratis in Sincfala, Museum van de Zwinstreek (Knokke-Heist). 

In Sincfala dompel je in het Oud Schoolgebouw (1899) onder in het harde leven van de Heistse vissers en hun familie: hoe woonden ze, hoe zag een klas eruit, welk vertier was er in de plaatselijke cafés, hoe evolueerde de scheepsbouw, hoe was het leven aan boord van een vissersboot...

Ontdek in het multimediale Bezoekerscentrum de boeiende en woelige geschiedenis van de Zwinstreek: landschap, inpoldering, uniek schaalmodel havenstad Sluis rond 1400, oorlogen in de regio, opkomst van Duinbergen en Het Zoute, ontwikkeling van het toerisme. Kortom, meer dan een ommetje waard. Gemakkelijk te bereiken met de kusttram vanuit je vakantieverblijf en op wandelafstand van het nmbs-station.

Sincfala is tevens een kindvriendelijk museum met spellen, spelen, zoektochten. Terwijl de kinderen op hun manier het museum ontdekken, kunnen (groot)ouders de opstellingen bekijken. 

MUSEUMAVONDEN. Elke donderdagavond tot 10 augustus 2017. Folk, Shanty, kleinkunst en activiteiten voor kinderen. Dat zijn de vaste ingrediënten bijzondere avonden in Museum Sincfala. De museumavonden zijn een zomerse traditie en in 2017 is het museum ook van 18 tot 22 uur open op de volgende doonderdagen: 27 juli en 3 en 10 augustus 2017. Om 19 uur start in de grote zaal van het Oud Schoolgebouw een gids met een rondleiding doorheen het museum, incluis een bezoek aan de tentoonstelling over de Heistse visserij - 1850-1930. Om 20 uur start het optreden in een grote tent op de speelplaats van de gemeentelijke basisschool 'Het Anker' om elke Paljas museumavond mooi af te sluiten. Donderdagavond 27 juli 2017, Donder in t Hooi; Donderdagavond 3 augustus 2017, Wildvuur én Donderdagavond 10 augustus 2017, Estbel.

info: www.sincfala.be

(stAs)

Lees meer: ...  Lees meer: ...  Lees meer: ...

0
0
0
s2smodern

CATALANEN VINDEN WEG NAAR VLAANDEREN VOOR 11-JULI.

Lees meer: ...

Vlaanderen en Catalonië onderhoudt niet alleen diplomatieke contacten. Veel Vlamingen hebben er hun hart verloren. De ene voor de natuur, de andere voor de sfeer, nog anderen voor het klimaat of het culinaire. Maar ook binnen de Vlaamse Beweging zijn er meer Vlamingen dan je denkt die banden onderhouden met “Catalunya-profonde.”

Jaarlijks trekt een grote delegatie Vlamingen op 11 september naar Barcelona en omstreken om er met honderduizenden, ja honderduizenden!, Catalanen hun nationale feestdag te vieren. De Diada Nacional de Catalunya. Kortweg La Diada. Pascal Vanbellingen uit Sint-Genesius-Rode is één van de Vlamingen die zijn hart in strijdvaardig Catalonië verloren heeft. Zeg maar gerust dat het een halve Catalaan geworden is. En dat niet alleen omwille van zijn grote privé-collectie Cava.

Dit jaar is er een delegatie van Catalonië in Vlaanderen ter gelegenheid van 11-juli. Steven Vergauwen van de Vlaamse Volksbeweging zette mee zijn schouders onder dit bezoek. Steven Vergauwen de ambassadeur van de VVB. Als algemeen secretaris van het internationaal samenwerkingsverband ICEC (International Commission of European Citizens) verzorgt hij onder meer contacten met bevriende verenigingen in het buitenland: Catalonië, Zuid-Tirol, Veneto, Schotland, Baskenland … In Vlaanderen gebruikt hij het buitenland om aan te tonen dat de Vlaamse onafhankelijkheid geen verre droom moet zijn.

Tijdens hun bezoek aan Vlaanderen bezocht de delegatie naast Gent, onder andere het Gravensteen, Kortrijk, Diksmuide, de Westhoek en Brugge. Op 11 juli sluiten ze af in de hoofstad Brussel.

(stAs)

Lees meer: ...  Lees meer: ...

Lees meer: ...

Lees meer: ...

Lees meer: ...

Lees meer: ...

Lees meer: ...

Lees meer: ...

Lees meer: ...

Lees meer: ...

0
0
0
s2smodern